X
تبلیغات
بیا با ما به شعرانه

بیا با ما به شعرانه
برسنگفرش خاطرات 
قالب وبلاگ
آخرين مطالب
       یک بند از 110 بیت تقدیم به ساحت امیر المومنین علیه السلام

     

علی این توئی که فضائلت

علی این توئی که شمائلت

علی این توئی که گره زدی

دل شیعه را به سر دلت

علی این اشارت ابروان

نگهِ به آن مِه کاملت

علی این زره و فرس و تیغ

سه قلم تمام وسائلت

علی این زره که نیاز نیست

شده جان فاطمه حائلت

علی این چه نام مبارکیست

همه جاست رافع مشکلت

علی این که پشت سرت چوکوه

علی این نشسته مقابلت

علی این که فاطمه همسرت

چه فضیلتی شده شاملت

علی این که یَلتَقِیان شده

همه شرح کوثر نازلت

علی این که یَخرُجُ مِنهُما

که نشانده گوشۀ ساحلت

علی این که زینت دوش توست

تو و زینبت تو وحاصلت

علی این علی به خط هلال

که نوشته روی حمایلت

علی این که نقطۀ زیر باء

همه شمه ای زخصائلت

         بلغ العلی به تو یا علی کشف الدجی به تو یاعلی

      شعر از :غلامرضا فاتحی


[ یکشنبه بیستم مرداد 1392 ] [ 9:47 ] [ غلامرضافاتحی ]
به مناسبت شب ضربت خوردن مولای عرشیان آقا امیرالمونین علیه السلام

                     وبه تسلای دل حضرت زینب سلام الله علیها

آن شب که زینب کوفه را صحرای تَف دید

                                                             یعنی تمام کربلا را در نجف دید

بیست و یکم شب بود یا ظهر دهم بود

                                                این سو و آن سو مادرش را هر طرف دید

از ابن ملجم تا قطام و اشعث و عَمر

                                             آنقدر شمر وزجر و خولی صف به صف دید

بابای خود را رو خضاب از خون سر دید

                                                          عباس را در تیرس تیرو هدف دید

می رفت علی ممسوس فی ذات خداوند 

                                                   گاهی که اکبر را به میدان در شعف دید

دشمن عروسی داشت پای رأس قاسم 

                                                هر گوشه ای  بزم شراب و رقص دف دید

صفین قرآنها بروی نیزه می رفت 

                                                در شام ،  پای نیزه و سر صوت وکف دید

او دین ابراهیم جد جد خود را

                                                                 بازیچۀ فرزندهای ناخلف دید

امروز بر دوش پدر ، فردای خود را

                                                              ناقه سوار یکۀ برج شرف دید

-در پیش الرحمن ، کنار لوءلوء سبز-

                                                  مرجان سُرخش را نشسته در صدف دید

بعد سه روزی شاعرش در قافیه ماند

                                                          تا بوریای بی کفن را بی کنف دید


                                                                                                       شعر از : غلامرضا فاتحی


[ شنبه پنجم مرداد 1392 ] [ 14:51 ] [ غلامرضافاتحی ]

تقدیم به ساحت مقدس سبط اکبرِ حضرت معزالمومنین شکوفه دوم درخت ولایت

           آقا امام حسن مجتبی علیه السلام                                                    

هر حسن گفت حسن  شعر و سخن گفت حسن         

  هر کریمی دم تکریم شدن گفت حسن

میهمان گفت حسن سفره و نان گفت حسن                   

نیمۀ ماه مبارک، رمضان گفت حسن

جستجو گفت حسن  پس که به او گفت حسن؟           

جبرئیل از طرف حضرت هو گفت حسن

دادگر گفت حسن  جد به پدرگفت حسن                     

پسر حضرت هارون  به شبر گفت حسن

پیرمان گفت حسن عقل جهان گفت حسن                     

بَه بِه  آقای جوانان جنان گفت حسن

روزه ها گفت حسن ماه خدا گفت حسن                       

یک یک اندام امام مجتبی گفت حسن

دو به دو گفت حسن تازه و نو گفت حسن                    

سورۀ ناس و فلق حرزشد و گفت حسن

فی الزمان گفت حسن نوع بیان گفت حسن    

کوچه مسدود شد از بس که مکان گفت حسن

 پر عطا گفت حسن دست و سخا گفت حسن                 

کل اموال که در راه خدا.... گفت حسن

بی زبان گفت حسن پارس کنان گفت حسن  

اینکه یک کلب گرسنه است،چنان گفت حسن

 رج به رج گفت حسن ذکر فرج گفت حسن                 

رفتن پای پیاده سمت حج گفت حسن

ریشه ها گفت حسن   سبزه چراگفت حسن          

این محاسن همه یکدست سیا گفت حسن

حِسِ ما گفت حسن حُسن که را گفت؟ حسن               

چهرۀ سرخ و سفید و دلربا گفت حسن

رو به رو گفت حسن می به سبو گفت حسن                  

مو مجعد بروی شانه ی او گفت حسن

 سببی گفت حسن خوش نسبی گفت حسن               

سمت بالا تنه مانند نبی گفت حسن ....

پر شعف گفت حسن شاه نجف گفت حسن                

جنگ صفین سپاه دو طرف گفت حسن

                                                                     شعر از:غلامرضا فاتحی


[ چهارشنبه دوم مرداد 1392 ] [ 15:41 ] [ غلامرضافاتحی ]
         به مناسبت تولد حضرت علی اکبر شبه پیامبر(علیه السلام)

یک نفر آمده میدان نگهش مثل علی         حالت جذبۀ چشم سیهش مثل علی

باز سوگند به والشمس به والیل به فجر       نور او مثل علی ، روی مهش مثل علی

  قامتش مثل علی، منزلتش مثل علی           روی در رویی وقت جدلش مثل علی

  بر سر حرف خودش هست اگر سر بدهد  ظاهر و باطن و حرف و عملش مثل علی

  بگذارید که ممسوس بماند اکبر               اکبر حل  شده در حضرت هو مثل علی

احمد اکبر ، اکبر احمد و محمد حیدر                زلف در زلف گره در گره مومثل علی

  منطقاً، خَلقاًو خُلقاً که شبیه احمد         با همان مستی مست بی حد مثل علی

از وسط سیب دو نصف است علی با احمد             اکبر مثل محمد احمد مثل علی              

                                                                                                      شعر از :غلامرضا فاتحی  

[ چهارشنبه پنجم تیر 1392 ] [ 10:39 ] [ غلامرضافاتحی ]
به مناسبت اول ذی الحجه سالروز ازدواج دو ستاره در آسمان زیبای ولایت

اي  كاش علي به من خلوصي بدهد                   يك فرصت خوب خاك بوسي بدهد
من شاعرم و زبان خوش مي خواهم           حيف است به من صوت خروسي بدهد
خوب است كه در مقابل خنده تان   گهگاه به من روي عبوسي بدهد
هي نظم به همنام پدر خانم خود    يعني به اباالقاسم طوسي بدهد
فردوسي ما نشد كه در سي سالش   يك بيت براي چاپلوسي بدهد
صاحب نمكم نان جوين خورد و به من نان بربري نرم  سبوسي بدهد
بر باربي دلم نه ، سارا دارام               يك جفت عروسك ملوثي بدهد
گلدان دهان سرخ رنگم نكند                 يك سبز زبان كاكتوسي بدهد
بي اونرسد دل به نجف آباداش           هر چند دو پاي اتوبوسي بدهد
ين نه يرو نه ليره ، دلارو پن نه             دو زار اگر علي فلوسي بدهد
بركت كنم از مال و منالي كه علي       با پول زره خرج عروسي بدهد


                                                                                             غلامرضا فاتحی

[ چهارشنبه بیست و ششم مهر 1391 ] [ 16:33 ] [ غلامرضافاتحی ]
یک بند از 110 بیت تقدیم به ساحت امیر المومنین علیه السلام

علی ای شروع غزل ز تو 

دل شیعیان ز ازل زتو

علی ای که ناد علی زما

شده کار ما همه حل زتو

علی ای نگاه به من ! زمن

همه منتظر که محل ... ز تو

علی ای اباالحسن حسین

قمر العشیره ی یل ز تو

علی ای حماسه ی ایزدی 

همه بُرد جنگ جمل زتو

علی ای خلیل تبر به دوش

سر لات و منات و هبل زتو ....

علی ای علی در شهر علم

بَرُ و بام و کوی و محل زتو 

علی ای موذن فاطمه

وجنات خیر عمل ز تو

علی ای به فاطمه متکی

همه شام قدر عمل زنو

علی ای زکوثر باغ هو

گل یاس او ز بغل زتو

علی ای که ساقی کوثری

همه جام شیر و عسل زتو

بلغ العلی به تو یا علی

کشف الدجی به تو یا علی

                                                                                         غلامرضا فاتحی

                                                                             


[ پنجشنبه بیست و سوم شهریور 1391 ] [ 9:42 ] [ غلامرضافاتحی ]
تقدیم به مادر تمام آیینه ها

آمد آیینه را ز رو ببرد                              از سر عشق های و هو ببرد

دل ما را  به جستجو ببرد                           از دل جرعه ها سبو ببرد

 

و سبو جام مرتضایی شد                            و دل هر دوشان خدایی شد

 

و خدا خواست محترم باشند                     با قدم بوده ، بی عدم باشند

زوج باشند ، یک رقم باشند                       و خدا خواست مال هم باشند

 

و نباشند جز حبیب همه                            و علی ، فاطمه طبیب همه

 

همه دیدند شمس تابنده است                    سر به پا از خداش آکنده است

همه گفتند اینکه پاینده است                      به خدا این خداست یا بنده است

 

بنده اما چه بنده مولاتر                            بنده ای از تمام آقا تر

 

گفتم آقا ، علی تصور شد                           و دهان غزل پر از دُر شد

و قصیده که نانش آجر شد                        کار شاعر به من تفاخر شد

 

شاعر آمد حضور بنویسد                           از علی با غرور بنویسد

و نداند چه جور بنویسد                            با قلمدان نور بنویسد

 

نورآمد دوباره همهمه شد                         و علی بود شکل فاطمه شد

 

فاطمه آمد انقلابی شد                              در دل واژه التهابی شد

نوبت مرد ماهتابی شد                               که در این شعر آفتابی شد

 

آفتابی که سایۀ سرم است                         عشق او جزء جزء پیکرم است


                                                                                       غلامرضا فاتحی

[ چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1391 ] [ 9:3 ] [ غلامرضافاتحی ]
تسلیت باد شهادت مادر تمام خوبیها

شیعه به شوروشوق ز عنوان مادریت           در بزم یوم ینفخ فی الصور داوریت

وقتی امین عشق، فِداها بخواندت               پس ما دگرفدای ام ابیهای مادریت

دارد سه آیه آیه دلم نحر می شود             در پیش حوض سورۀ دریای کوثریت

(هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق     ثبت است به جریدۀ) ما مُهر محشر یت

بر ریشه های بَضعه منی جوانه زد               ريحانه النبي بهشت معطريت

اِنی اَشم عندکِ عطر محمدی                    در بین تار و پود کسای پیمبریت

منظورِ بعلها و بنوها به این حدیث              بَه بَه  بِه حس مادری و حس همسریت

الله لا اله هو الحی لا یموت                        دل ،زنده می کنی به نفسهای حیدریت

یا ایها الذین ... اطیعو البتول وای              سمعاَ و طاعتاَ به اوالامر رهبریت

قدقامت ای رسول جلو پای دخترت             این یک صفت بس است ز اوصاف برتری ...

تا عاشقش شوند تمام  پیمبران                ای فاطمه، خدای علی گشته مشتریت

بانوی ِ -شاه هردوجهان مرتضی علی -        آیا قبول می شود این دل به نوکریت

                                                                                                         غلامرضا فاتحی

 

 

[ دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 ] [ 14:53 ] [ غلامرضافاتحی ]

  تقدیم به ساحت  پاک بی بی دوم عصمت 

                                   شقیقه الحسین ، حضرت صبر (سلام الله علیها)

  تو را امواج دريا مي شناسند

 تو را قوهاي زيبا مي شناسند

 تـو مـال احـمـد آبـاد خدايي

 تورا تنها همانجا مي شنا سند

 كمي از نان تو ودر سفرمان هست

 تو را مادر و بابا مي شناسند

 تو تفسير غزلهاي سپيدي

 تو را حتي هجاها مي شناسند

 گذشته شهرتت از مرز باور

 تو را آنسوي دنيا مي شناسند

  پيام آور ز نهضتهاي ديروز

  تو را مردان فردا مي شناسند

 سخنران كلاس شهر شامي

 تو را استاد انشا مي شناسند

 دمشق صبر تو پر از معمبود

 تو را مافوق اما مي شناسند

 تو زيبايي دوش عشق هستي

 تو را حيدر و زهرا مي شناسند

                                                                                       غلامرضا فاتحی

[ چهارشنبه نهم فروردین 1391 ] [ 14:38 ] [ غلامرضافاتحی ]

شاعرت چند صباحیست که تنبل شده است               نکند طرح غزلهای تو منحل شده است

شعر با قافیۀ الـ ... چقدر راحت نیست                         این ردیف شده  است که معزل شده است

بیت سوم بروم صاف سراغ دوم                                  مرد عالم که در این مرتبه اول شده است

او کسی است که در وادی یوم الخندق                        قاتل نابغۀ فارس یل یل شده است

که  به یک ضربۀ جانانۀخود در این جنک                        از همه آدم و جن و ملک افضل شده است

تار و پود تن سی جزء ی قرآن کریم                             یکصد و چارده آیینه ی مخمل شده است

تا خداهم بنویسد ز علی تذکره ای                             بنویسد که علی مصحف منزل شده است

بعد آن هم بنویسد که علی فاطمه است                     مشکل فاطمه با ذکر علی حل شده است

آبهای همه عالم ز سر پنجۀ اوست                         که سند خورده به نامش و مسجل شده است...

بعد آن مهریه شد ، مهریۀ نوری که                              شیعه کارش به همان نور محول شده است

و علی صورت عاشق شدۀ فاطمه است                       فاطمه حوریه سادات مبدل شده است

شد شرابم به نجف سرکۀ نادر شاهی                       کارعقل و من از آن حادثه مختل شده است

آنقدل شیل نل شلزه فلاوان دالند                               اِک نفل بین همه مالک اشتل شده است

صدو ده در صدو ده در صدو ده در صدو ده                      واژگان است که رگبار مسلسل شده است

این همه شهد و شکر کز سخنم می ریزد                   اجر صبری است کز آن یار معسل  شده است

او جمال  است و جلال  است و جلیل  است و جمیل      شعر از جاذبۀ اوست مجلل شده است

 او که در پشت در فزت و رب الکعبه                          مدت شصت و سه سال است معطل شده است

تا بهشتی که خدا ساخته ، آماده شود                        تا بهشتی که از آن شرح مفصل شده است

که پدید آمده از نور گل روی حسین                              چه حسینی که تنش تفتۀ تاول شده است

(کربلا منتظرماست بیا تا برویم )                                 خواهر منتظری خیره به مقتل شده است

ازهمان روزدوشن جمعه سه شن چار و پنج                  شیش گوش دل هفتیدۀ او تل شده است

صلواتی بفرستیم ، علی شاد شود                          نوبت یک سخن از احمد مرسل(ص) شده است

من پیمبر و علی ٌ پدران امت                               این علی نیست ؟ که در ذات خدا حل شده است

                                                                                                         غلامرضا فاتحی

[ سه شنبه نهم اسفند 1390 ] [ 9:13 ] [ غلامرضافاتحی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

امکانات وب